سوال :

وقتی بیگانگان مثل آمریکا و ... به کشورهایی حمله میکنند و به زنان و دختران تجاوز میکنند این کار بسیار زشت و ضد انسانی است که خون هر انسانی را به جوش می آورد حال چه فرقی است بین این کار و حکم اسلام مبنی بر جواز نکاح با کنیزان و اسرای جنگی حتی بدون رضایت آن زنان و دختران که در آیه 5 و 6 سوره مومنون در وصف مومنان به آن تصریح شده؟

جواب :

بسم الله الرحمان الرحیم

نباید فراموش کرد که قیاس صورت گرفته ، اساسا قیاسی مع الفارق و باطل است!

مثلا فکر کنید گفته بشه ، ببینید بنی اسرائیل، انبیاء بیگناه زمان خودشون رو می کشتند ، بعد شما میگید کار اونها اشتباه بوده! خوب اگه شما میگید این کشتن بد هستش، پس چرا شماها ، فردی رو که راه رو بر مردم در خیابونها می بنده و ایجاد شرارت میکنه رو میکشید؟!!!

درحالیکه این دومسئله هیچ ربطی به هم نداره!

اگه ما کشتن انبیاء الهی رو محکوم میکنیم، بخاطر اینه که اونها جز خوبی چیزی نداشتند، اما اونجوری با آنها برخورد شد ، و از اون طرف میگیم، باید مفسد فی الارض اعدام بشود تا شرایطه ادامه مسیر، برای اون و همفکرانش مهیا نشه!

پس اون قیاسی که ایشان انجام دادند، هیچ ربطی به هم نداشت، چون قضیه جهاد، برای مسلمین، آداب و شروطی ، داره نه اینکه مثلا مسلمونها سرشون رو پایین بندازند و بخاطر نفت و ثروتهای دیگه، به مکانی حمله کنند ، بلکه مثلا یکی از شروطش اینه، منطقه ای که قراره با آن مقابله بشه، منطقه ایست که اذیت و آزار و گردنکشی رو نسبت به بلاد مسلمین داشته، و به هیچ عنوان، زیر بار کلام حق هم نره، خوب چنین منطقه و افرادی که هدفی جز گستاخی ندارند ، مسلّمه که نباید در رفاه باشند!

برخلاف مورد اول که مثلا سربازان وحشی آمریکایی به زنان و کودکان بیگناهی که جرمشان تنها، مسلمان بودن و وجود ذخائر نفتی کشورشان هست ، حمله کرده و آنها رو حقیقتا مورد آزار و اذیت روحی و جنسی قرار دادند!

خوب ، پس در مثالی که ما زدیم سربازان آمریکایی، اساس حمله ای که داشتند شیطانی بوده و آزار و اذیت صورت گرفته هم، بر وحشی گری اونها افزوده.

اما جهادی که ما از اون نام می بریم، برعلیه بلاد گردنکش صورت میگیره ، و این واقعا بر اساس عقله، که بایستی در مقابل افرادی که هدفی جز گستاخی و مزاحمت ندارند ایستاد، که اگر یقینا آنها به هردلیلی حاضر به مصالحه میشدند باز جهادی هم تحقق پیدا نمی کرد، اما آنها حتی حاضر به مصالحه هم نمی شدند پس تنها راه باقی مانده، جهاد با اونهاست.

و نباید فراموش کرد که:

هرکی خربزه می خوره پای لرزش هم میشینه!

و اسیران چنین بلادی وقتی جیک جیک مستونشون بود، بایست فکر مسئله جهادی که قراره علیه اونها اتفاق بی اُفته و دستورات مابعد آن هم، می بودند!

از اون سوال که گذشتیم، و گفتیم اساس قیاس صحیح نبود، اما یه مسئله دیگه رو مطرح می کنیم که :

برفرض جهادی صورت گرفت ، اسیرانی هم گرفته شده ، اما در اسلام حکم کشتن اسیران ، چه مرد باشند و چه زن (در شرایط طبیعی) حرام اعلام شده، نه تنها کشتن، بلکه رسوندن هرگونه آزار و اذیت بر اونها حرامه ، البته نباید هم انتظار داشته باشیم، برای اونها که تا دیروز، نسبت به حق، دهن کجی می کردند، یه واحد ویلا با استخر و سونا آماده کنیم، بلکه حکم اسیر، حکمیست مشخص با محدودیتهای خاص، که در کنار اون، صد البته، نباید، عرفاً ستمی به اونها هم صورت بگیره.

حالا سوال اینجاست، اینهایی که تا دیروز صالحه، مومنه، و حامی حق و مخالف ظلم ، نبودند ، (چون اگه بودند که اصلا نمیشد اسیرشون کرد) ، بلکه تا آخرین لحظات، حامی ظلم و مقابل حق ایستادند ، حالا باید چه رفتاری با اونها داشت؟!

کسی که حق نداره اونها رو شکنجه کنه ، شرعاً هم باید ، خورد و خوراک و پوشاکشون تهیه بشه!!!

حالا چه اشکال داره در کنار همه این مطالب، مالک اونها، مثل یک شوهر، از اونها بهره ببره؟!

علاوه بر اینکه اصلا در اون ارتباط زناشویی، به نحوی خود زن هم، از لذت بی بهره نخواهد بود و هردو استفاده می برند!

بلکه در واقع، این هم امکان دیگری برای اون زنهاست که تا آخر عمر ، در کنار امکانات دیگری که خواهند داشت ، از فرصتهای جنسی هم بی بهره نمونند!

پس اگر قرار باشه، اشکالی وارد شه، نباید اونرو در مورد زنان اسیر مطرح کرد ، بلکه بهتره همین سوال رو در مورد اسیران مرد مطرح کنیم که هرچند آنها هم باید شرعاً از خورد و خوراک و پوشاک بهره مند بشند، اما چرا در غالب اوقات نتونند، نیازهای جنسی خودشون رو با در اختیار گرفتن همسر جوابگو باشند، که البته در جواب میگیم ، این نتیجه همان گردنکشی هائیه که خودشون تا قبل از این داشتند!

و مصداق قرائت این مضمونند که:

((خودم کردم که لعنت بر خودم باد))